حرفی برای تمام فصول

و لقد یسرنا القرآن للذکر فهل من مدکر؟

هفتاد و پنج

بِسمِ الله الرّحمنِ الرّحیمِ

إِنَّ إِبْرَاهِیمَ لَحَلِیمٌ أَوَّاهٌ مُّنِیبٌ
راستی که ابراهیم بردبار بود
و خیلی آه می‌کشید، (دل‌سوز بود)
و خیلی به سوی ما بازمی‌گشت.
...
با این اوصاف از بچّگی ذوق می‌کردم
وقتی قرآن به «اسلام»مان می‌گفت: ملّه اَبیکُم اِبراهیم: دینِ بابایتان ابراهیم!
حالا هر وقت به این آیه می‌رسم به شما سلام می‌کنم.
سلام آقا! ما بچّه‌های شما هستیم! 

   + مریم روستا ; ٧:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱٢ امرداد ۱۳۸٩
comment نظرات ()