حرفی برای تمام فصول

و لقد یسرنا القرآن للذکر فهل من مدکر؟

پنجاه و چهار

بِسمِ الله الرّحمنِ الرّحیمِ

‏ وَعَلَى الثَّلاَثَةِ الَّذِینَ خُلِّفُواْ
حَتَّى إِذَا ضَاقَتْ عَلَیْهِمُ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَیْهِمْ أَنفُسُهُمْ
وَظَنُّواْ أَن لاَّ مَلْجَأَ مِنَ اللّهِ إِلاَّ إِلَیْهِ
ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ لِیَتُوبُواْ
إِنَّ اللّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ
... و بر آن سه نفری که تخلف ورزیدند،
تا آن‌که زمین با همه فراخی‌اش بر آن‌ها تنگ شد و از خودشان به تنگ آمدند،
و دانستند که پناهی از خدا جز به سوی او نیست،
پس خدا به آن‌ها رو نمود تا توبه کنند،
همانا خداوند توبه‌پذیر و مهربان است.
...
گاهی شاید همه سناریو برای آن است که بفهمی لا ملجأ من الله الّا الیه.
از او فقط به خودش می‌شود پناه برد.

   + مریم روستا ; ٤:٥٩ ‎ب.ظ ; ٢٩ خرداد ۱۳۸٩
comment نظرات ()