حرفی برای تمام فصول

و لقد یسرنا القرآن للذکر فهل من مدکر؟

سی و شش

بِسمِ الله الرّحمنِ الرّحیمِ

إِنَّ الَّذِینَ جَاؤُوا بِالْإِفْکِ عُصْبَةٌ مِّنکُمْ
لَا تَحْسَبُوهُ شَرّاً لَّکُم بَلْ هُوَ خَیْرٌ لَّکُمْ
لِکُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُم مَّا اکْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ
وَالَّذِی تَوَلَّى کِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِیمٌ
آن‌ها که آن تهمت بزرگ را زدند، گروهی از شما بودند،
فکر نکیند به ضرر شما شد، بلکه خیر و مصلحتی در آن بود،
بر عهده هر کدام از آن‌ها سهمی از آن گناه است،
و کسی که بخش عمده آن دروغ‌سازی را بر عهده داشته، عذابی بزرگ دارد.
...
وقتی اتفاقاتی که شر می‌پنداریم، خیر هستند برای ما و جامعه ما،
وقتی خدا سهم هرکس را توی جریانات اجتماعی به عدل محاسبه می‌کند،
و به عدل مجازات می کند.

   + مریم روستا ; ٦:٠۱ ‎ب.ظ ; ٩ اردیبهشت ۱۳۸٩
comment نظرات ()