حرفی برای تمام فصول

و لقد یسرنا القرآن للذکر فهل من مدکر؟

سی و پنج

بِسمِ الله الرّحمنِ الرّحیمِ

وَإِذْ زَاغَتْ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ
وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا
هُنَالِکَ ابْتُلِیَ الْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا زِلْزَالاً شَدِیداً
و وقتی که چشم‌هاتان خیره شد و جان‌هاتان به گلوگاه رسید،
آن‌قدر که به خدا گمان‌های ناروا بردید،
همان جا مؤمنان امتحان شدند و سخت تکان خوردند.
...
کاش توی همه لحظه‌هایی که جان‌مان به لب می‌رسد،
آن‌قدر که به تو گمان های بد می‌بریم؛ که نکند از یادمان برده‌ای،‌ فراموشمان کرده‌ای، رهایمان کرده‌ای،
یادمان بیاید همان جا محل آزمایش و امتحان ماست.

   + مریم روستا ; ٥:٥٥ ‎ب.ظ ; ٤ اردیبهشت ۱۳۸٩
comment نظرات ()