حرفی برای تمام فصول

و لقد یسرنا القرآن للذکر فهل من مدکر؟

صد و چهل و شش

بِسمِ الله الرّحمنِ الرّحیمِ

وَقَالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللّهِ مَغْلُولَةٌ
غُلَّتْ أَیْدِیهِمْ وَلُعِنُواْ بِمَا قَالُواْ
بَلْ یَدَاهُ مَبْسُوطَتَانِ یُنفِقُ کَیْفَ یَشَاءُ
...
و یهود گفتند دست‏خدا بسته است.
دست‌هاى خودشان بسته باد و به سزای آن‌چه گفتند از رحمت‏خدا دور باشند.
بلکه هر دو دست او گشاده است، هرطور بخواهد مى‏بخشد.
...
و غیرتت می‌کُشد مرا هر وقت به این آیه می‌رسم.

   + مریم روستا ; ٩:٢٥ ‎ق.ظ ; ۱٦ بهمن ۱۳۸٩
comment نظرات ()